Wybierz podkategorię

„Wsparcie oddziałów GPSK UM w zakresie wymiany sprzętu i wyposażenia niezbędnego do diagnostyki i leczenia chirurgicznego nowotworów narządów rodnych kobiety.”

W dniu 13 listopada 2017 r. podpisano umowę o dofinansowanie projektu nr POIS.09.02.00-00-0055/16 pn. „Wsparcie oddziałów GPSK UM w zakresie wymiany sprzętu i wyposażenia niezbędnego do diagnostyki i leczenia chirurgicznego nowotworów narządów rodnych kobiety.”

Cele projektu

Celem Projektu jest poprawa jakości wysokospecjalistycznych usług medycznych świadczonych przez Ginekologiczno-Położniczy Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu dla mieszkańców województwa wielkopolskiego oraz województw ościennych, a także całej Rzeczypospolitej poprzez wymianę zużytej i przestarzałej aparatury medycznej stanowiącej wyposażenie lecznicze i diagnostyczne oddziałów Szpitala.

Celem projektu jest poprawa świadczonych usług medycznych w zakresie diagnostyki
i leczenia chorób nowotworowych w narządach rodnych kobiety:

  • rak trzonu macicy,
  • rak szyjki macicy,
  • rak jajnika i powikłań z nim związanych.

Planowana inwestycja będzie realizowana w ramach projektu wyłonionego do realizacji w konkursie
w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko - działanie 9.2 "Infrastruktura ponadregionalnych podmiotów leczniczych - choroby nowotworowe (regiony słabiej rozwinięte)".

Realizacja Projektu przyczyni się do:

  • zabezpieczenia właściwej infrastruktury pomieszczeń szpitalnych;
  • podniesienia poziomu i jakości świadczonych wysokospecjalistycznych usług medycznych;
  • podwyższenia komfortu leczenia pacjentów, zarówno z punktu widzenia pacjentów, jak i personelu medycznego;
  • poprawy warunków bezpieczeństwa pacjenta i higieny pracy, w tym bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego;
  • poprawy zdrowotności społeczeństwa w skali ponadregionalnej;
  • podniesienia poziomu życia mieszkańców województwa poprzez poprawę jakości infrastruktury ochrony zdrowia;
  • wzrostu konkurencyjności Ginekologiczno-Położniczego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu wśród innych placówek świadczących usługi medyczne na podobnym poziomie w kraju;
  • usprawnienia i poprawy komfortu pracy lekarzy i pielęgniarek w zakresie usług medycznych.

Projekt jest odpowiedzią na przewidywany w najbliższych latach (2016-2029) wzrost zachorowalności we wszystkich trzech obszarach - rak trzonu macicy +26,4%, rak szyjki macicy +18%, rak jajnika +17,9% (Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie onkologii dla województwa wielkopolskiego.). Prognozy potwierdzają się w statystykach z lat poprzednich (Biuletyn Statystyczny Ministerstwa Zdrowia) - w 2013r. liczba zachorowań na nowotwory złośliwe szyjki macicy, trzonu macicy, jajnika i przydatków jest wyższa niż w latach poprzednich. Rak szyjki macicy oraz śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy to jedne z najczęściej występujących rozpoznań onkologicznych, w populacji kobiet, także ciężarnych i dlatego stanowią istotny problem zdrowotny w populacji ogólnoświatowej. Najważniejszym czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy jest przetrwałe zakażenie wywołane onkogennymi typami HPV. Liczba śródnabłonkowych neoplazji na tarczy szyjki macicy, które prowadzą w dłuższym terminie do stadium raka jest znacznie wyższa niż liczba pacjentek już w stadium raka.

Ze względu na rezygnację z populacyjnego programu profilaktyki i wczesnego wykrywania raka szyjki macicy w Polsce (zaniechano wysyłki zaproszeń na cytologię oraz akcji medialnych w tym temacie) - w najbliższych latach możemy spodziewać się odwrócenia trendu spadkowego - zachorowalność i umieralność na ten nowotwór wzrośnie. Wzrastająca liczba przyjmowanych chorych oraz wykonywanych zabiegów w GPSK powoduje, że istnieje stale zwiększające się zapotrzebowanie na sprzęt, czyli niezbędne narzędzia do pracy w dziedzinie zabiegowej, jaką jest ginekologia. Jest to skutek zalecenia centralizacji chirurgii onkologicznej - coraz więcej pacjentek chce być leczonych w ośrodkach najwyższego III stopnia.

Zadanie 1 - Doposażenie oddziału intensywnej opieki medycznej

Projekt miał na celu dostosowanie do wymogów jakie winien spełnić Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii – Dz.U. poz. 2218.

Utworzono 5 w pełni wyposażonych stanowisk intensywnej terapii, składających się z łózka z materacem przeciwodleżynowym, respiratora, kardiomonitora oraz pomp infuzyjnych.

Oddział został również doposażony w urządzenie do pomiaru rzutu serca, aparat do ciągłego leczenia nerkozastępczego, defibrylator, aparat USG, bronchofiberoskop oraz respirator i monitor transportowy.

Działanie 2 - Doposażenie Oddziału Operacyjnego

Dziennie na Bloku Operacyjnym odbywa się około 20 operacji, a rocznie ponad 300 zabiegów operacyjnych radykalnych dotyczy nowotworów.

Zakupiono sprzęt przeznaczony do małoinwazyjnych operacji laparoskopowych m.in. kolumnę laparoskopową 3D, zestawy narzędzi laparoskopowych, morcelatory, diatermie, nóż harmoniczny, histeroskopy, resektoskopy, a także w dwóch salach operacyjnych wymieniono stół operacyjny oraz lampę operacyjną.

Zadanie 3 - Doposażenie Pracowni Patomorfologicznej

Patomorfologia zajmuje się rozpoznawaniem, klasyfikacją oraz prognozowaniem chorób na podstawie zmian morfologicznych w komórkach, tkankach i narządach. Jest interdyscyplinarną specjalnością medyczną, zaangażowaną w diagnostykę i leczenie chorób z zakresu wielu specjalności, poczynając od onkologii poprzez wszystkie zabiegowe i większość zachowawczych działów medycyny.

Obecnie w erze terapii celowanej w onkologii, rola diagnostyki patomorfologicznej jest kluczowa w ustaleniu rozpoznania nowotworu i identyfikacji chorych, którzy odniosą korzyść z planowanego, niekiedy drogiego leczenia ukierunkowanego molekularnie, co ma swoje ewidentne przełożenie na koszty terapii. Rola patomorfologa w tym zakresie polega na ocenie czynników predykcyjnych badanych metodami immunohistochemicznymi i molekularnymi. Zwłaszcza w ostatnich latach zwiększają się wymagania wobec zakresu i informatywności diagnostyki patomorfologicznej, która zgodnie ze standardami światowymi powinna mieć formę ujednoliconego elektronicznego raportu opartego na zaleceniach Polskiego Towarzystwa Patologów i innych polskich lub zagranicznych towarzystw naukowych (CAP, College of American Pathologists, ESP, European Society of Pathology). W przypadkach wymagających oceny czynników prognostycznych i predykcyjnych konieczne jest wykonanie kosztochłonnych badań immunohistochemicznych i molekularnych

W ramach Projektu zakupiono kriostat, procesor tkankowy, modułowe centrum do zatapiania tkanek, mikrotom saneczkowy, łaźnia wodna, barwiarka automatyczna, zaklejarka, drukarka preparatów, aparat do reakcji immunohistochemicznych, mikroskop histologiczny.

Jednym ze sprzętów, których pracownia nie posiadała jest aparat do barwień immunohistochemicznych.

Immunohistochemia to metoda wykrywania różnych związków/substancji w skrawkach mikroskopowych badanych tkanek czy komórek. Polega na użyciu przeciwciała skierowanego przeciwko substancjom poszukiwanym w badanej tkance, a następnie sprzęganie tych przeciwciał z nierozpuszczalnym barwnikiem. Jeśli takie przeciwciało sprzęgnięte z barwnikiem wejdzie w reakcję z poszukiwaną w badanej tkance/komórce substancją to pozostanie na jej terenie (zakotwiczy) i jest widzialne dzięki temu barwnikowi w mikroskopie świetlnym. Badanie to ma obecnie szczególne znaczenie w diagnostyce chorób nowotworowych. Wykrycie lub nie określonych substancji biologicznych może decydować o klasyfikacji czy typie nowotworu. Może mieć wartość prognostyczną, predykcyjną (np. stwierdzenie receptora HER2 w raku gruczołu piersiowego decyduje o zastosowaniu leku o nazwie trastuzumab). Może też przesądzać o rozpoznaniu nowotworu złośliwego czy jeszcze zmiany niezłośliwej (np. również w gruczole piersiowym białko p63, które potwierdza obecność lub brak komórek mioepitelialnych). Możliwość wykonywania tych badań jest wręcz nieodzowna we współczesnej diagnostyce patomorfologicznej. Konieczność raportowania w rozpoznaniu patomorfologicznym, w niektórych schorzeniach, obecności lub braku danych substancji wynika nie tylko z rekomendacji Polskiego Towarzystwa Patologów (i innych towarzystw naukowych) i stale się zmienia (powiększa się zakres substancji i chorób), ale również z wymogów stawianych przez instytucje finansujące ochronę (służbę) zdrowia. Na przykład od wykonawcy „Programu opieki nad rodzinami wysokiego, dziedzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe - Moduł I - wczesne wykrywanie nowotworów złośliwych w rodzinach wysokiego, dziedzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowania na raka piersi i raka jajnika na lata 2016-2017”, płatnik żąda możliwości „oceny receptorów ER, PR, HER2 i Ki67 w przypadku diagnozy raka piersi w biopsji gruboigłowej”. Wymienione powyżej związki biologiczne wykrywa się właśnie przy pomocy reakcji immunohistochemicznych.

Zadanie 4 - Doposażenie diagnostyki nowotworów narządów rodnych

Zakupiono ultrasonograf 3D wysokiej klasy, koloposkopy, mikroskopy do Pracowni Cytologicznej, urządzenie do płynnej cytologii wraz z barwieniem, zaklejarkę do szkiełek oraz mammotom.

Cytologia jest podstawowym badaniem profilaktycznym w diagnostyce raka szyjki macicy. W przypadku nieprawidłowego wyniku cytologii wykonywana jest diagnostyka pogłębiona.

Dotychczas cytologia w Pracowni Cytologicznej wykonywana była metodą konwencjonalną – materiał pobierany na szczoteczkę i rozprowadzany na szkiełku ręcznie. Metoda płynna polega na pobraniu materiału na podłoże płynne – następnie aparat odwirowuje pobrany materiał i automatycznie nakłada na szkiełko, co pozwala na otrzymanie znacznie większej ilości materiału. Aparat zastępuje czynności manualne i znacznie polepsza jakość otrzymanych preparatów – cały materiał pobrany na szczoteczkę znajduje się w podłożu płynnym poprzez wielokrotne wymieszanie i wypłukanie szczoteczki w płynie – następnie aparat odwirowuje cały pobrany materiał i nanosi na szkiełko automatycznie. W metodzie konwencjonalnej jedynie część materiału ze szczoteczki zostaje rozprowadzona po szkiełku.

Cytologia na podłożu płynnym (liquid based cytology, LBC) zwana inaczej cytologią cienkowarstwową lub jednowarstwową posiada wyższą wartość diagnostyczną niż cytologia konwencjonalna ponieważ:

  • umożliwia ona automatyzację procesu przygotowywania preparatu cytologicznego monitorowanie ilości komórek osadzanych na szkiełku mikroskopowym.
  • otrzymujemy preparaty cytologiczne o większej liczbie komórek oraz uzyskujemy lepszą ich prezentacje podczas oceny mikroskopowej
  • mniejszy odsetek preparatów tzw. suboptymalnych lub nie nadających się do oceny ze względu na słabą jakość - rzadziej zachodzi konieczność powtórzenia cytologii
  • uzyskujemy nawet dwukrotnie większą wykrywalność nieprawidłowych komórek szyjki macicy w stosunku do metody klasycznej, zwłaszcza typu dysplazji wysokiego stopnia (CIN2, CIN 3 , HSIL - high grade SIL)
  • preparaty mikroskopowe są pozbawione różnych artefaktów (np. efektu podsuszenia) i niepożądanych elementów (np. komórek zapalnych, krwinek czerwonych, bakterii, śluzu)
  • wymaz z szyjki macicy pobierany jest nie bezpośrednio na szkiełko mikroskopowe, lecz na specjalne podłoże płynne i procedura ta pozwala na przygotowanie, jeżeli zaistnieje taka konieczność, więcej niż jednego preparatu cytologicznego
  • ponadto komórki pobierane są w taki sam sposób, jak w cytologii konwencjonalnej i nie ma żadnego dodatkowego dyskomfortu dla pacjentki.
  • umożliwia również wybarwienie otrzymanego preparatu z użyciem p16 oraz ki67

Barwienie z użyciem p16 pozwala na precyzyjne stopniowanie neoplazji śródnabłonkowej szyjki macicy oraz dyskryminację zmian przednowotworowych od patologii mogących je imitować. Zastosowanie przeciwciała w diagnostyce zmian szyjki typu CIN-2 ma na celu wyeliminowanie rozpoznań zarówno fałszywie pozytywnych jak i negatywnych. Silny i rozlany odczyn w barwieniu immunohistochemicznym ostatecznie kategoryzuje zmianę, jako przednowotworową i determinuje decyzję terapeutyczną. Korzyścią jest ograniczenie liczby wykonywanych przy rozpoznaniu CIN-2 procedur konizacji lub resekcji pętlowych szyjki macicy. Znakomite rezultaty daje wspólne użycie p16 oraz markera proliferacji Ki67 (p16&Ki67) w diagnostyce cytologicznej zmian prekursorowych raka szyjki macicy. Metoda umożliwia precyzyjne określenie rzeczywistego statusu komórek prezentujących morfologiczne cechy ASCUS, LSIL lub ASCH. Zezwala to na uproszczenie algorytmów postępowania klinicznego w powyższych zmianach i co najważniejsze, na uniknięcie kosztów niepotrzebnych procedur diagnostycznych w odniesieniu do rozpoznań fałszywie pozytywnych.

 

Projekt realizowany w ramach: Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014 –2020; Osi priorytetowej IX Wzmocnienie strategicznej infrastruktury ochrony zdrowia; Działania 9.2. Infrastruktura ponadregionalnych podmiotów leczniczych w zakresie wsparcia oddziałów oraz innych jednostek organizacyjnych szpitali ponadregionalnych udzielających świadczeń zdrowotnych stacjonarnych i całodobowych na rzecz osób dorosłych, dedykowanych chorobom nowotworowym oraz wsparcia pracowni diagnostycznych oraz innych jednostek zajmujących się diagnostyką współpracujących z oddziałami oraz innymi jednostkami organizacyjnymi szpitali ponadregionalnych, udzielających świadczeń zdrowotnych stacjonarnych i całodobowych na rzecz osób dorosłych, dedykowanych chorobom nowotworowym.

ZGŁASZANIE NIEPRAWIDŁOWOŚCI LUB NADUŻYĆ W POIŚ 2014-2020